Socialisten naar Katholiek Onderwijs?

Ik was echt geschrokken en zwaar aangeslagen toen ik vernam dat niet één, maar minstens drie leidinggevende socialistische politici – dus mensen met een voorbeeldfunctie! – hun kinderen naar het katholiek onderwijs sturen. Dit is een slag in het gezicht van het openbaar onderwijs en uiteraard een opsteker voor het privé, katholiek, zogezegd ‘vrij’ onderwijs en bijgevolg voor de hele katholieke kerk! Beseffen die mensen dan niet dat alleen al door zijn bestaan het katholiek onderwijs waardigheid en geloofwaardigheid verleent aan een instelling die haar eigen vooruitstrevende mensen, de bevrijdingstheologen, bestreed. Een instelling die contraceptiva blijft verbieden, het beëindigen van een pijnlijke doodstrijd blijft veroordelen en met haar campagnes tegen het gebruik van condooms verantwoordelijk is voor de dood van honderdduizenden aids-patiënten. Beseffen deze zich socialistisch noemende politici niet dat de kerk nog steeds mensen doet geloven in mirakels en andere kul. Ik wil het dan nog niet hebben over wat er allemaal in het verleden is gebeurd. Wie, vrijzinnig of gelovig, zijn kinderen naar het officieel onderwijs stuurt, verwacht van socialistische vooraanstaanden (en niet van liberalen en CD&V-ers) dat ze het echte vrije, want pluralistische, onderwijsproject steunen. Mensen zonder overtuiging, mensen die aan politiek doen louter om aan de bak te komen, horen thuis in een andere bedenkelijke context, namelijk de “katholieke-nietkatholieke- tochkatholieke” partij. 

Verbijstering, woede en ontmoediging waren niet alleen mijn deel. Ook anderen, onder wie meerdere zeer verdienstelijke partijgenoten en militanten, mensen die een grote politieke verantwoordelijkheid hebben gedragen of nog steeds dragen, waren sterk ontgoocheld.  Is dit dan het roemloze einde van de socialistische partij?  

Wat nu?

Ik vond uiteindelijk troost in de gedachte dat, zoals in het verleden, ook nu opnieuw mensen zullen opstaan om het beschavingswerk verder te zetten, die zich inzetten voor de materiële en intellectuele emancipatie van de mens en in het bijzonder de onbemiddelde mens. Wat de bestaande organisaties betreft, kunnen we steun verlenen aan ons eigen Vermeylenfonds en aan andere leden van de mens.nu (vroegere Unie van Vrijzinnige Verenigingen) en verder die organisaties en die mensen die nog weten wat socialisme is. De problemen zijn er: een wereldwijde onverantwoorde bevolkingsgroei (aangevuurd door ‘naastenliefde’ predikende, maar elkaar vijandig gezinde godsdiensten), een nooit geziene kloof tussen arme en rijke landen, een niet te verantwoorden ongelijkheid in inkomens, de vernietiging van de biodiversiteit aan een moordend tempo en de sabotage en de uitverkoop van de openbare diensten.

Toch is er hoop. Wie had een paar jaar geleden gedacht dat in Egypte een revolutie zou uitbreken die een democratische, seculiere grondwet zou voortbrengen? Er zijn vooruitstrevende krachten aan het werk, overal in de wereld, de evolutie is niet te stuiten.

 A. Comhaire

(Foto: www.godsdienstonderwijs.be)

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder Actueel, Lezersbrief, Socialisme, Vermeylenfonds

Een Reactie op “Socialisten naar Katholiek Onderwijs?

  1. Pingback: Lezersbrief | vermeylenfonds

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s