Het Groot Gents GAS-debat 16/05 – een uitgebreid verslag

Op donderdag 16/5 vond het Groot Gasboete-debat plaats in Gent, onder de welluidende titel ‘Gent, Gas(t)vrije stad?’, met burgemeester Daniel Termont, Raf Jespers (Liga voor Mensenrechten), Mathias Vander Hoogstraeten (TegenGAS.be), Geert Decock (Unie van Jeugdadvocaten) en moderator Sofie Demeyer (vrt-journaliste).

Dit debat greep plaats voordat de Kamercommissie Binnenlandse Zaken de verstrenging van de GAS-wet goedkeurde, maar we wilden het u toch niet onthouden.

Een uitgebreid verslag van het debat.

GAS_debat-17

Foto Marc Sesselle

 Moderator: Vorig jaar werden 5.500 GAS-boetes uitgeschreven in Gent; meer dan de voorgaande jaren. Betekent dit dat er meer overlast is in Gent of wordt er gewoon meer gecontroleerd?

Burgemeester Termont: Er is in Gent een overlastteam opgericht als gevolg van het toenemend aantal klachten over overlast. Dit overlastteam bestaat uit een 30-tal mensen binnen de politie die zich specifiek inzetten op die problematiek.

Moderator: Waarom is Gent voorstander van het GAS-systeem?

Burgemeester Termont: Laat me eerst en vooral zeggen dat de kritieken op het GAS-systeem terecht zijn. Ik vind GAS ook geen goed middel maar het is een noodzakelijk kwaad. Er is heel wat overlast in de stad en dit mag niet onbestraft blijven. Het Parket zou zijn werk moeten doen, zodat de stad niet dient op te treden. Steden moeten in het GAS-systeem zowel rechter als partij zijn en bovendien verschilt het politiereglement van gemeente tot gemeente; dit geeft inderdaad niet voldoende rechtszekerheid aan de burger. Ik maak me ook geen illusies, je zal met het uitreiken van een GAS-boete niet noodzakelijk iemand tot een verandering in zijn of haar gedrag dwingen, maar je kan er in sommige buurten in Gent wel verschillende problemen mee oplossen; maar steeds in combinatie met andere zaken.

Moderator: Meneer Jespers, welke problemen zijn er volgens u te bespeuren in het GAS-systeem?

Raf Jespers: Het is evident dat er tegen overlast moet worden opgetreden. Maar de discussie gaat vooral over de vraag hoe dat nu precies moet gebeuren. Want het is duidelijk dat GAS geen goed systeem is.

Laat me even duiden waar dat GAS-systeem nu precies vandaan komt. Voor 1995 was de politierechtbank bevoegd om overlast te bestraffen. De scheiding der machten was gegarandeerd. De politiecommissaris was de procureur en de bestraffing gebeurde door de politierechter. Deze vorm van rechtspreken stond dicht bij de burger en was bovendien gratis. Vanaf 1995 raakte de politierechtbank overbelast met verkeersdelicten en werden dus heel wat overlastzaken geseponeerd. In 1999 werd hierop een antwoord geformuleerd door middel van de GAS-wet waarbij alles 1 pot nat werd, zowel de vaststelling, de sanctionering en het innen van de boete werd een bevoegdheid van de gemeente. Alles kwam dus bij de uitvoerende macht terecht, ongeacht of de vaststelling en sanctionering door 2 verschillende personen gebeurt. De wet werd bovendien steeds verder uitgebreid. Men kent nochtans de problemen, maar toch blijft men ermee doorgaan, zonder evaluatie. Ik pleit voor een terugkeer naar het oude systeem, waarbij de bevoegdheid bij de politierechtbank lag.

Geert De Cock: Ook ik zie heil in een terugkeer naar het oude systeem, maar met die nuance dat er in een opleiding wordt voorzien over hoe met jongeren moet worden omgegaan. Ik ben blij te horen dat iedereen zegt dat het systeem niet deugt, maar dan moet men er wel voor zorgen dat men een manier vindt die wel acceptabel is.

Moderator: Meneer De Cock, 1 van de argumenten voor GAS is net dat de vage definitie van overlast maatwerk mogelijk maakt, doordat lokale besturen zelf kunnen invullen wat daaronder valt.

Geert De Cock: Dat is net het gevaarlijke aan het systeem. De maatschappelijke reactie op overlast dient voor iedereen gelijk te zijn. Mensen moeten weten wat mag en wat niet mag. Daarom moet je concreet definiëren wat overlast is. Dat vloeit voort uit het principe van rechtszekerheid dat bovendien een basisprincipe is. Wat mag en wat niet mag dient overal gelijk te zijn.

Moderator: Meneer Vander Hoogerstraete, u beweert dat de GAS boetes asociaal zijn. Kan u dit even uitleggen?

Mathias Vander Hoogerstraete: GAS-boetes zijn asociaal omdat ze niet doen wat ze beweren te doen. Het systeem verhelpt niet aan de problemen die zich in een stad ontwikkelen. Dus de discussie over GAS is in wezen een sociaaleconomische discussie, geen juridische. Er bestaat op dit moment een grote werkloosheid onder jongeren, dit leidt tot een toename van de “criminaliteit”. Voor heel wat mensen wordt de aankoop van vuilniszakken bijvoorbeeld te duur. Wanneer zij om die reden hun vuilnis ergens dumpen en hiervoor een GAS-boete krijgen, worden zij nog eens beboet. Op die manier ga je eigenlijk armoede criminaliseren. Maar lost dit in se iets op? We moeten meer aandacht hebben voor de sociale alternatieven: gratis huisvuilophaling, meer openbare toiletten, een structureel werkloosheidsplan enz… Wat GAS doet is loutere symptoombestrijding. Sociale problemen worden gecriminaliseerd. Minderbedeelden worden als het ware vandalen.

Burgemeester Termont: Gent is een voorbeeldstad als het aankomt op “sociaal beleid”. 68% van het budget gaat naar sociale preventie (gratis vuilniszakken voor mensen met een OMNIO-statuut bv.) maar het is niet omdat mensen arm zijn dat ze anders moeten gaan leven. Ook zij moeten op een solidaire manier aan de samenleving deelnemen. Zolang ik burgemeester ben, is er geen plaats voor anarchie in de stad. Het is lang niet zo dat alle overtreders sukkelaars zijn. Ik ken ze. Ze hebben vaak geld genoeg.

Mathias Vander Hoogerstraete: Nochtans worden in Gent heel wat boetes uitgeschreven aan bedelaars.

Burgemeester Termont: In dat geval gaat het om agressieve bedelaars. [Dit reglement werd door de Liga voor Mensenrechten trouwens aangevochten.] Je moet die groep niet anders gaan behandelen. Tegen agressie treden we op, of het nu van bedelaars komt of niet. Voor mij mag de vuilnisophaling in Gent gerust gratis zijn, maar dan zullen de belastingen wel moeten verhogen. Wij werken in de stad volgens het principe “de vervuiler betaalt” en dat lijkt ons nog steeds het eerlijkste.

GAS_debat-06

Foto Marc Sesselle

Moderator: Gisteren [15 mei] werd het nieuwe wetsontwerp goedgekeurd. Daarin wordt een leeftijdsverlaging voorzien tot 14 jaar. Meneer Termont, u hebt zelfs een verlaging tot 12 jaar bepleit. Was Gent dan niet de meest kindvriendelijke stad?

Burgemeester Termont: Ja, en net daarom bepleit ik de leeftijdsverlaging. Omdat we bezorgd zijn om deze kinderen die reeds vanaf jonge leeftijd overlastfeiten plegen. Maar let wel, we willen deze kinderen niet beboeten. Dat heeft geen enkele zin. Wij willen deze kinderen begeleiden, aan de hand van procedures waarbij we de kans krijgen om met het kind en de ouders in gesprek te gaan. In Gent bestaat het project “First Offender”. Er wordt een afsprakennota opgemaakt met de ouders en het kind. Als het kind binnen de 6 maanden niets voorheeft, dan gaat de zaak niet naar het Parket. Dit is een opvoedende maatregel. In Gent bedraagt slechts 1,5% van de GAS-vaststellingen, vaststellingen voor minderjarigen, maar er worden nooit boetes opgelegd. Wij kiezen steeds voor alternatieve sancties of geven de minderjarige de mogelijkheid om spijt te betuigen aan het slachtoffer.

Moderator: Meneer De Cock, hoort u dat graag, het opleggen van “alternatieve sancties” aan minderjarigen?

Geert De Cock: Dat er een maatschappelijke reactie komt op overlast is een goede zaak. Maar de vraag hierbij is: wie moet het doen? De Uitvoerende Macht krijgt ook de Rechterlijke Macht in handen, ook al geven ze zelf aan hier tegen te zijn. Uiteraard heeft het geen zin om minderjarigen te beboeten. Dit kan enkel zinvol zijn wanneer de minderjarige zelf instaat voor de boete. In Gent kiest men voor een alternatief, m.n. de werkstraf, maar in se is dat hetzelfde als een sanctie. Wat dus betekent dat deze moet worden opgelegd door de Rechterlijke Macht, niet een administratieve overheid. Dit principe van de scheiding der machten werd ingebouwd in het Jeugdbeschermingsrecht, maar via de GAS-boetes wordt dit nu uitgehold.

Burgemeester Termont: Laat me toch duidelijk stellen dat het Parket (en dus de Rechterlijke Macht) wel zijn toestemming moet geven voor het opleggen van een GAS-boete [zij het wel enkel voor de gemengde inbreuken]. Het Parket stuurt dus zelf terug naar de lokale besturen. Wat moeten wij dan doen?

Geert De Cock: het is op zich al een probleem dat de Parketten deze bevoegdheid delegeren. Dat zou niet mogen worden toegelaten. De zaak zou niet bij het stadbestuur moeten terechtkomen maar zou moeten worden doorgestuurd naar een rechter (de jeugdrechter voor minderjarigen). Als de stad de zaak dan toch toegestuurd krijgt moet ze kijken via het jeugdwerk welke maatregelen er mogelijk zijn, maar zij moet zeker geen sancties opleggen.

Burgemeester Termont: Stad Gent eigent zich die opvoedende taak toe en moet ouders en kinderen duidelijk maken wat wel en wat niet kan. De nieuwe wet zal het burgemeesters zelfs mogelijk maken om een plaatsverbod op te leggen, maar dat vind ik zelf een brug te ver. Ik ben hier tegen en dat zal in Gent dus niet gebeuren.

Moderator: Meneer De Cock, wat vindt u dat de stad moet doen?

Geert De Cock: De Stad zou zich onbevoegd moeten verklaren.

Burgemeester Termont: Maar dan laat je de stad, en de maatschappij, verloederen.

Mathias Vander Hoogerstraete: Maar als het Parket zoveel zaken seponeert dan wijst dit toch op een tekort aan juristen? Er zou werk moeten worden gemaakt van gratis rechtsbijstand.

Burgemeester Termont: Justitie moet inderdaad alle middelen krijgen hiervoor. Daar pleit ik ook voor. Je kan het GAS-systeem nu wel gebruiken als een noodzakelijk kwaad maar het lost het probleem maar in een klein aantal gevallen op. Het kost de stad ook enorm veel geld. We zouden liever hebben dat de Parketten het doen.

Raf Jespers: De hete aardappel wordt nu doorgegeven aan de steden en gemeenten. Dit moet absoluut veranderen. Er wordt door de lokale besturen miljoenen geïnvesteerd in het systeem, maar uit de cijfers in Antwerpen blijkt dat 1 op 2 GAS-boetes niet eens wordt betaald, net omdat die boetes vaak de laagste klassen van de samenleving raken, die niet over de financiële middelen beschikken om de boete te betalen. Hieruit blijkt inderdaad het asociale karakter van de boetes. In Antwerpen worden zo’n 22.000 GAS-boetes per jaar geschreven, dat komt neer op 60 boetes per dag. De meeste boetes worden geschreven in de armste wijken van de stad. Op die manier wordt GAS als het ware een middel om de armere bevolking onder controle te brengen.

Tom Meeuws, de Anwerpse directeur Integrale Veiligheid zei hierover: “De spanningen tussen arm en rijk, nooddruft en welstand, zal alleen maar toenemen en daarmee de vraag naar ordehandhaving en overlastbeteugeling.”

Hieruit blijkt duidelijk dat overlastbestrijding erop gericht is om te vermijden dat armoede te veel aan de oppervlakte komt. Armoede mag onze mooie stad niet verloederen. We kunnen ons afvragen of we het geld niet beter in positieve zaken zouden steken.

Moderator: Het geld in positieve zaken steken. Kan dit in Gent?

Burgemeester Termont: Gent probeert op een volwassen manier met het GAS-systeem om te gaan.

Moderator: Maar u wilt het systeem wel uitgebreid zien?

Burgemeester Termont: Dat klopt, maar enkel voor verkeersovertredingen. Maar laat mij eerst op uw vorige vraag antwoorden. Gent investeert wel degelijk in positieve projecten: preventie, opvoeding, informatie, gratis vuilniszakken, enz… maar het helpt niet. Wat meneer Jespers zegt, dat GAS zou worden gebruikt om armoede weg te vegen, is voor mij een nieuw. Ik heb dit argument nog niet gehoord. Bovendien is het een volstrekt ontoelaatbare redenering. Laat mij u zeggen dat dit in Gent niet het geval is.

Over de uitbreiding van het systeem wil ik het volgende zeggen. In Gent wordt foutparkeren vastgesteld door enerzijds de vaststellende parkeerwachters, anderzijds de politie. Mensen die geen parkeerbiljet betalen zullen sneller worden opgeschreven dan mensen die manifest fout parkeren, omdat enkel de politie die kan beboeten, en er minder politie op straat is dan parkeerwachters. Er ontsnapt dus een grote groep foutparkeerders en die willen we nu via de GAS-boetes kunnen raken. Maar in Gent zullen wij het systeem niet uitbreiden met het plaatsverbod.

Mathias Vander Hoogerstraete: Ik kon uit de cijfers voor Gent geen zicht krijgen op de achtergrond van mensen die in Gent GAS-boetes opgelegd krijgen. GAS is een lokale bevoegdheid, maar het blijft wel een nationaal beleid dat door iedereen wordt gevoerd. Alle partijen voelen zich verantwoordelijk voor de armoede.

Moderator: Maar sluikstorten gebeurt toch niet enkel door de armere bevolking?

Mathias Vander Hoogerstraete: Nee, ik kreeg zelf een GAS-boete voor sluikstorten omdat ik mijn vuilnis op de verkeerde dag had buiten gezet. Dan gaat het nog niet eens om doelbewust handelen. En toch word ik gecriminaliseerd.

Burgemeester Termont: U pleit eigenlijk voor een voorkeursbehandeling voor mindervermogenden. Als we dat voor iedereen doen, dan is er chaos.

Mathias Vander Hoogerstraete: wat u eigenlijk zegt is dat onze generatie steeds vuiler, luier en dommer wordt. Dat is u conclusie.

Moderator: Meneer Vander Hoogerstraete, hoe zou u het probleem dan aanpakken?

Mathias Vander Hoogerstraete: Ik heb reeds aangegeven dat er meer moet worden ingezet op een sociaal beleid. Maar wat blijkt, de discussie over de echte problematiek wordt niet gevoerd.

Moderator: Meneer Termont, hebt u zicht op de cijfers in Gent?

Burgemeester Termont: Ik weet dat het moeilijk is om de meest recente cijfers te pakken te krijgen. Die cijfers kunnen inderdaad transparanter, maar de locaties zijn me wel bekend. Zo is er bijvoorbeeld een groot probleem van wildplassen in de omgeving van de Overpoort. Dus hebben wij daar meer openbare urinoirs geplaatst. En wat merk je dan? Men plast gewoon naast de urinoirs. Ook de hotspots voor sluikstorten werden in kaart gebracht. Wij zullen altijd eerst preventief te werk gaan. Maar vergis u niet, er zijn er veel die de zakken wel kunnen betalen, maar die er gewoon geen willen betalen.

GAS_debat-19

Foto Marc Sesselle

 Moderator: Wordt in Gent ook het actievoeren beteugeld?

Burgemeester Termont: Nee, bij ons worden alleen de rellen beteugeld maar betogingen worden in Gent niet geweigerd, al is het wel nodig dat men een aanvraag doet. Het recht op betogen bestaat in Gent.

Moderator: Meneer Jespers, wettelijk gezien kan het recht op betogen ook niet worden beteugeld?

Raf Jespers: Inderdaad, er is het recht op vrije meningsuiting dat moet gegarandeerd blijven. Rest mij enkel nog het probleem dat je een betoging wel (vaak lange tijd op voorhand) moet aanvragen. Wat met spontane manifestaties? Als men een betoging die niet werd aangevraagd, en die ook geen overlast met zich meebrengt, gaat beteugelen met een GAS-boete dan is er gewoonweg sprake van misbruik.

Mathias Vander Hoogerstraete: Het recht op protest wordt wel degelijk beknot. Een betoging moet 4 weken op voorhand worden aangevraagd. Dat is wel erg lang. In 2008 werden in Gent nochtans GAS-boetes uitgeschreven voor spontane acties.

Burgemeester Termont: De combitaks werd door mij afgeschaft, het 1e jaar dat ik burgemeester was. Ik vond dit geen relevante boete. Ik laat niet aangevraagde betogingen altijd doorgaan, tenzij er overlast zou ontstaan die een gevaar met zich meebrengt.

Moderator: Bij het wetsvoorstel werd een amendement ingediend betreffende de leeftijdsverlaging. Hiervoor zou een verplicht advies moeten worden gevraagd aan de jeugdraad.

Geert De Cock: Ik vrees dat dit slechts een doekje voor het bloeden is. Het is een pluspunt, maar ik ken het standpunt van de jeugdraden. Bovendien is het advies niet bindend en zal men dit eenvoudigweg naast zich kunnen neerleggen. Maar dat er een debat met de jeugdorganisaties komt is op zich een goede zaak. Toch zou het beter zijn mocht er ook werk worden gemaakt van een limitatieve lijst van wat allemaal onder overlast kan vallen. Daar is echt nood aan. Daarover dienen de jeugdorganisaties geconsulteerd te worden.

Jongeren moeten op hun verantwoordelijkheden worden gewezen en indien nodig moeten ze gesanctioneerd worden, maar kinderen van 14 jaar zijn te jong om boetes te betalen. En het kan al zeker niet de bedoeling zijn dat de ouders voor de boete gaan opdraaien. Bovendien dienen de GAS-boetes beperkt te blijven voor die zaken die niet reeds door de strafwet worden beteugeld; de wet vereist dit ook. Het strafrecht biedt de garantie dat de procureur vervolgt en de rechter sanctioneert.

Raf Jespers: Kinderen beboeten vanaf de leeftijd van 14 jaar kan principieel niet. Het Kinderrechtenverdrag spreekt over” opvoeden”, niet over “sanctioneren”. De leeftijdsverlaging wijst op een democratisch probleem. Jeugdorganisaties hebben maandenlang kritiek geuit hierover maar het Parlement heeft dit volkomen genegeerd. Dat de jeugdraden in de beslissing worden betrokken is zelfs pervers te noemen. Op die manier worden zij mee verantwoordelijk gemaakt voor het opleggen van sancties aan minderjarigen. Dit kan mijn inziens enkel dienen om de genomen beslissing te rechtvaardigen in de media en om de gemoederen te bedaren. Ik hoop van harte dat de Liga voor Mensenrechten naar het Grondwettelijk Hof stapt om deze toestand aan te vechten. Vanuit een democratisch oogpunt is de leeftijdsverlaging echt betreurenswaardig.

GAS_debat-14

Foto Marc Sesselle

 Moderator: In Gent wil men de ouders betrekken en minderjarigen sensibiliseren via bemiddeling. Kan dit dan geen oplossing zijn?

Mathias Vander Hoogerstraete: Als een kind spijbelt dan wijst dit op een groter probleem. Het kind is om bepaalde redenen niet gemotiveerd om naar school te gaan. Hoe kan je dan via bemiddeling met de ouders deze gaan overtuigen of het kind gaan overtuigen? Het wijst op een diepgaand sociaal probleem. Door jongeren te dwingen om naar de les te gaan los je dit niet op.

Geert De Cock: Spijbelen los je met sanctioneren en GAS-boetes inderdaad niet op, maar via de opvoeding. Ouders moeten absoluut betrokken worden in de spijbelproblematiek, maar niet in een repressief GAS-systeem.

Vragen uit het publiek

Vraag 1: Niemand, inclusief de burgemeester, lijkt gelukkig te zijn met het GAS-systeem. Dus, kan u als burgemeester geen signaal geven dat u GAS enkel een noodzakelijk kwaad vindt.

Burgemeester Termont: er zijn reeds burgemeesters die hebben aangegeven dat ze GAS willen afbouwen, bv. Landuyt in Brugge. Ik herhaal dat ik ook bij mijn pleidooi voor de leeftijdsverlaging steeds heb gezegd dat dit gekaderd moet zijn in een pedagogisch project, maar dat wordt er in de pers niet bij gezegd. Ik heb ervoor gepleit dat in de wet moest worden voorzien dat de verlaging van de leeftijd niet gepaard mag gaan met het uitreiken van boetes aan die jonge kinderen. De jeugdraad zal bij raadpleging daarover ook nooit een positief advies hierover geven. Ik blijf de mening verdedigen dat jonge mensen niet moeten gesanctioneerd worden. Het CLB en maatschappelijk werkers moeten worden ingeschakeld om opvoedend te werk te gaan.

Vraag 2: GAS-boetes hadden initieel tot doel die gedragingen te beboeten die crimineel waren, maar in de praktijk zie je dat het vaak gaat over andere feiten die helemaal niet crimineel zijn (vb. luide muziek die buiten de auto te horen is). Wat weerhoudt u ervan om als stad in gesprek te gaan om overtreders, zonder GAS als stok achter de deur te houden?

Burgemeester Termont: Ikzelf kan dat niet doen, maar we subsidiëren wel voldoende organisaties om deze gesprekstaak op zich te nemen. Maar dit maatschappelijk debat ligt heel moeilijk. De realiteit is dat het preventieve, het sociale, het maatschappelijke niet altijd werkt. Als burgemeester heb ik geen negatief injunctierecht: ik kan opgelegde GAS-boetes niet annuleren. Dit gaat uiteindelijk over de individuele houding van diegene die de boete oplegt. Bovendien is er wel een mogelijkheid tot beroep voorzien.

Geert De Cock: maar niet iedereen zal/kan die stap tot beroep zetten?

Burgemeester Termont: voor minderjarigen zie je inderdaad dat dit niet of heel zelden voorkomt. Net omdat er niet veel minderjarigen een GAS-boete krijgen. Deze jonge mensen worden altijd individueel uitgenodigd. We geloven sterk in die opvoedende taak, daarom steken we er zoveel tijd en energie in.

Geert De Cock: maar hij heeft wel een advocaat

Burgemeester Termont: Wij zitten daar niet als beschuldigende.

Geert De Cock: Jawel, je wil helpen, maar tegelijk sanctioneer je ook.

Burgemeester Termont: Nee, eerst bemiddelen we, daarna pas sanctioneren we.

Vraag 3: Het lijkt moeilijk in Gent een eerlijk debat te voeren omtrent GAS. Er is ontransparantie over het beleid, er zijn te weinig concrete gegevens bekend in Gent. Minder dan in Antwerpen bijvoorbeeld.

Burgemeester Termont: Daar ben ik het mee eens. Vandaar dat informatieavonden als deze een goede zaak zijn. Je hebt helemaal gelijk als je zegt dat het systeem ondoorzichtig is. Het lukt niet zo goed om de meest actuele cijfers op te vragen, net omdat een volledige procedure 6 maanden duurt, dus de cijfers voor 2012 zijn nog niet correct. We geven nochtans met plezier info over deze cijfers. In de publieke commissie algemene zaken werden de cijfers voor 2011 toegelicht. Daarop is ook de pers aanwezig. Ik stel voor om te bekijken of we de cijfers op de website van stad Gent kunnen plaatsen.

Moderator: werken ze in Antwerpen dan sneller dan in Gent, want daar zijn de cijfers wel al bekend?

Raf Jespers: Nee, in Antwerpen gaat het over het aantal uitgeschreven sancties, niet het aantal betaalde sancties.

In alle steden blijkt het aantal sancties wel toe te nemen. Het is niet langer enkel “een stok achter de deur”. Het wordt aangewend als een speeltje, tot in het absurde (vb. voor het buitenzetten van vuilnisbakken op 1 mei). Het is duidelijk dat er een wildgroei aan de gang is. Er wordt nauwelijks de vraag gesteld of het wel nuttig is om een boete ui te schrijven. Het gebeurt bijna automatisch. Dit wijst op een ongezonde, repressieve en controlerende evolutie.

Vraag 4: Uit het GAS-systeem blijkt heel sterk de willekeur van de GAS-ambtenaren. De burger dient het voetpad sneeuwvrij te maken, maar de stad doet niet hetzelfde met de fietspaden. Het beleid wordt steevast vrijgepleit. Het aantal ambtenaren wordt ook uitgebreid; er zou ook sprake zijn van extra premies, wat dan weer zou kunnen leiden tot quota?

Burgemeester Termont: we moeten inderdaad voorzichtig zijn met willekeur, dat klopt. Het aantal vaststelling door burgerpersoneel blijft in Gent de minderheid. De meeste vaststellingen gebeuren door de politie. In Gent worden geen premies uitgereikt, maar werkt men aan een vast loon. Premies zijn ook niet toegelaten in het statuut van stadspersoneel.

Moderator concludeert: In Gent ziet men het gebruik van het GAS-systeem als een noodzakelijk kwaad, maar men gaat er toch mee door. Er wordt gekeken naar Justitie voor een alternatief, maar daar zit ook geen geld. Afwachten dus!

(Dit debat werd georganiseerd door ACV Gent-Eeklo, Liga voor Mensenrechten, Vrede, Actief Linkse Studenten, TegenGAS, Masereelfonds, LEF-FGE, COMAC, HCA Oost-Vlaanderen, met de steun van Vredesactie, Onafhankelijk leven, Victoria Deluxe, Climaxi.be, ACLVB en het August Vermeylenfonds)

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Activiteit, Actueel, Cultuur, Debat, Economie, Ethiek, Politiek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s